Als je bent zoals ik dan loopt je mailbox dagelijks vol met nieuwe berichten. De kans is groot dat je snel afrekent met ongewenste berichten. Maar hoe zit het met berichten waar je wel om hebt gevraagd? Aan welke geschreven en ongeschreven spelregels moeten verzenders zich houden?
Je hoort niks nieuws wanneer ik vertel dat spammen niet zo slim is. Het kan je ten eerste op een forse boete komen te staan en wellicht belangrijker, je maakt jezelf niet geliefd. Maar er is spam en nou ja iets minder spam hoor ik nu sommigen denken.
Ik maakte het mee dat mensen zich op mijn nieuwsbrief abonneerden en daardoor in de veronderstelling verkeerden dat ik hun mails ook wel zou waarderen. Dus sturen sommigen met ongevraagd mails over onderwerpen waarin ik totaal niet ben geïnteresseerd. Dat is niet zo slim. Want ongevraagd is vaak ongewenst.
Voor de duidelijkheid: dat mag ook niet. Om e-mailingen te kunnen versturen moet je uitdrukkelijk toestemming hebben van de ontvanger. Je moet dat ook kunnen aantonen. Men noemt dat ‘opt-in’. Overigens geldt dit niet alleen voor bulkmailingen, maar voor alle andere e-mail met een wervend karakter.
De gouden regel is: nooit ongevraagd e-mails sturen.
Als je wel toestemming hebt…
Zelfs als je wel toestemming hebt gekregen is het verstandig om je aan bepaalde gedragsregels te houden. Bijvoorbeeld: je beloofde dat je één keer per week een mail zou sturen. Dat is waarvoor de ander toestemming heeft gegeven. Dan is het niet verstandig om plotseling de frequentie op te voeren naar meerdere keren per week. Als je het toch doet, dan loop je het risico dat de ander denkt: dat is iets te veel van het goede.
Pas geleden kreeg ik de ene na de andere mail van een blog waarop ik was geabonneerd. Ik had al tijden geen mails ontvangen en was deze blog eigenlijk al vergeten. Plotseling ontving ik meerdere mails binnen een paar dagen. En daarna bijna dagelijks. Tja… dat werd me iets te veel. Bovendien lag mijn interesse daar niet meer. Dus meldde ik me af. Toch bleef ik mails ontvangen.
Daarop verzocht ik de verzender om er mee te stoppen. Dat stuitte op nogal wat weerstand. Ik moest ze dan maar gewoon weggooien. Stel je voor dat iedereen zo werkt. Maar dat is natuurlijk de omgekeerde wereld. Het druist ook in tegen de AVG. De AVG geeft je uitdrukkelijk het recht dat men je vergeet. Men noemt dat het recht op vergetelheid.
Daar moeten verzenders zich gewoon aan houden. Mensen kunnen je toestemming geven om te mailen, maar het staat ze ook vrij om deze toestemming in te trekken om hun moverende redenen. Daar heb je als verzender helemaal niks mee te maken.
Uiteraard mag je er wel naar vragen. Zorg er voor dat de afmeldprocedure eenvoudig en probleemloos is. Je kunt daar, zoals veel professionele mailers doen, een mini-enquête plaatsen. Wie weet maakt je dat iets wijzer.
De wet schrijft ook voor dat je mensen die zich afmelden uit je bestand moet verwijderen. Hier was wellicht ook iets geks aan de hand omdat het WordPress system aangaf dat ik niet meer geabonneerd was. In zo’n geval is het dus verstandig om bij je e-mailprovider te vragen wat er aan de hand is. Dat adviseerde ik ook, maar daar had die blogger kennelijk geen zin in. Hij maakte wat vervelende persoonlijke opmerkingen. Zo ga je dus niet met je abonnees om. Pas na wat korzelige mailtjes heen en weer besloot hij toch tot verder onderzoek. Bovendien raadde hij me aan om nogmaals te controleren of ik me wel had afgemeld. Dacht hij soms dat ik achterlijk ben? Dat had ik al meerdere keren gedaan en dat wist hij. Enfin, nu heb ik zijn blog maar geblokkeerd en hoop dat ik er vanaf ben.
Gouden regel. Blijf altijd netjes en hoffelijk bij een afscheid. Dat geldt uiteraard niet alleen voor abonnees op jouw mailingen, maar ook voor klanten die aankondigen dat ze vertrekken. Als je correct handelt, hou je de deur vaak nog op een kier. Als je vervelend gaat doen, dan komt de ander nooit meer terug.
Kortom: wijzig niet ongevraagd de frequentie. Zelf heb ik jarenlang een nieuwsbrief verzorgd. Als je geabonneerd was, dan zul je gemerkt hebben (of ook niet, want zo gaat het met mail: wat je niet meer ziet, vergeet je vast ook heel snel). Dat ik ben gestopt met mailen. Nu pak ik beperkt de draad weer een beetje op, maar niet meer dan één artikel per week en dus geen plotselinge vlaag van schrijfwoede zoals deze persoon. En ook niet meer via mijn reguliere mailinglijst.
Wat je beter niet doet
Het is soms een aantrekkelijk idee om een aantal mailings van te voren klaar te zetten. Daar kleeft echter ook een nadeel aan. Als je dat doet en iemand meldt zich tussentijds af, dan blijft die persoon dergelijke mails nog tijdelijk ontvangen. Dat maakte ik pas mee met een andere mail die ik had opgezegd. Ik ontving nog steeds diverse mails.
Een andere doodzonde is om meerdere mailinglijsten aan te leggen, zonder dat men daarvan op de hoogte is. Ook dat heb ik meegemaakt. Dan meld je jezelf af en blijf je toch weer wat ontvangen. Het is onhandig en wekt wrevel bij de ontvanger. Wrevel levert je geen handel op. Wrevel kan wel het effect hebben dat je een klant voor altijd kwijtraakt.